terug

Pot

Collectie: Groninger Museum

  • Grote balustervormige dekselpot op voetring met wijde, lage mondrand. Gewelfde deksel met overstekende rand en ronde knop. Versierd in 'famille verte' emailkleuren met rondom een waterlandschap met grote, bloeiende lotusplaten, vlinders en insecten, twee kraanvogels, een ijsvogel op en stengel, een aanvliegende ijsvogel en zwemmende eenden. Op de hals bloemtakjes, op het deksel eveneens een waterlandschap met lotusplanten. De bovenkant van de knop in onderglazuur-blauw met een chrysant in goud.

    Grote balustervormige dekselpot op voetring met wijde, lage mondrand. Gewelfde deksel met overstekende rand en ronde knop. Versierd in 'famille verte' emailkleuren met rondom een waterlandschap met grote, bloeiende lotusplaten, vlinders en insecten, twee kraanvogels, een ijsvogel op en stengel, een aanvliegende ijsvogel en zwemmende eenden. Op de hals bloemtakjes, op het deksel eveneens een waterlandschap met lotusplanten. De bovenkant van de knop in onderglazuur-blauw met een chrysant in goud.

    "Famille verte" met een dergelijke verfijnde en elegante versiering wordt beschouwd als het hoogtepunt en eindstadium van een ontwikkeling die begon onder keizer Kangxi (1662-1722) en eindigde met de introductie van het "famille rose". De productie van Chinees porselein was grotendeels geconcentreerd in Jingdezhen in de provincie Jianxi. Na de burgeroorlogen en de verwoesting van de porseleinfabrieken in de eerste regeringsperiode van Kangxi brak na 1683 een periode van bloei aan. Gestimuleerd door opdrachten van het hof in Peking experimenteerde men met nieuwe glazuren en technieken. Een van de resultaten was het "famille verte". Daarbij zijn glanzende, tamelijk dikke maar toch nog iets transparante emailkleuren karakteristiek, waarbij groen dominant is. Ze worden toegepast op een wit glazuur van hoge kwaliteit, of op het gebakken, maar ongeglazuurde voorwerp (het zogenaamde email sur biscuit). "Famille verte" is een voortzetting en verbetering van al bestaande polychrome varianten, bijvoorbeeld bet Wucai ("vijfkleuren") porselein. De voorstellingen op "verte" zijn buitengewoon gevarieerd. Vaak ziet men bloeiende planten, "Lange Lijzen" in een tuin, rivierlandschappen met vissersbootjes en mythologische dieren. Scènes met krijgers, interieurs met figuren en andere verhalende voorstellingen zijn ontleend aan houtsneden die de illustraties vormden bij toen populaire romans, toneelstukken en gedichten. Ook bij deze dekselpot kan de porseleinschilder naar een voorbeeld gewerkt hebben, mogelijk een gekleurde houtsnede uit een uitgave van de Tien Bamboe Studio, een verzameling bloemen- en plantenafbeeldingen in vele delen en in verschillende versies uitgegeven. De lotus is zowel een boeddhistisch als een taoïstisch symbool en staat onder andere voor puurheid, perfectie en vruchtbaarheid. Kraanvogels waren in de Chinese cultuur de boodschappers van de onsterfelijken, symboliseerden eruditie en geoefendheid in woord en geschrift en betekenden in meer algemene zin voorspoed en een lang leven. Witte kraanvogels waren geborduurd op de gewaden die ambtenaren van de vierde rang aan het Hof droegen. In hoeverre aan de voorstelling op deze dekselpot een meer dan zuiver decoratieve betekenis gehecht mag worden, is echter niet duidelijk. "Famille verte" bleek niet alleen bij de Chinese, maar ook bij het Europese publiek in de smaak te vallen en vormde al gauw de luxueuze component van het exportporselein voor de Europese markt. Sommige typen hebben een versiering waarbij emailkleuren met een beschildering in kobaltblauw onder het glazuur gecombineerd zijn, andere hebben uitsluitend emailkleuren op het glazuur. De versiering van deze dekselpot behoort tot een genre dat men ook wel op borden, schotels, kommen en vazen aantreft. Deze stukken zijn zonder uitzondering van dezelfde hoge kwaliteit. Grote objecten zijn echter uitgesproken zeldzaam; alleen het Ashmolean Museum in Oxford bezit een zeer verwant stuk, terwijl in het Paleismuseum in Peking een grote bekervaas van dit type staat. De datering van deze groep op omstreeks 1720 wordt ondersteund door een dekselpot in het Victoria & Albert Museum in Londen. Hierop komt eenzelfde soort versiering voor, echter uitgevoerd in een wat onbeholpen rose, een kleur die omstreeks 1720-1725 ontwikkeld werd. Deze Londense pot kan gezien worden als een tussenfase waarbij een nieuwe techniek nog wordt toegepast binnen een traditioneel geworden versieringspatroon.

  • Log in om uw reactie achter te laten. Inloggen kan pas nadat u zich als gebruiker heeft aangemeld

Soortgelijke stukken