terug

Kannen

Collectie: Huis Van Gijn

  • De productie van Chinees porselein en Delfts tinglazuur aardewerk waren aan het begin van de 18de eeuw nauw verweven. Deze Chinese kannen komen sterk overeen met exemplaren die in Delft werden gemaakt. De vorm, de geribde wand, de decoratie met lambrequin-banden, al deze elementen komen voor op kannen die ononderbroken in Delft werden geproduceerd vanaf de jaren ’80 van de 17de eeuw tot ver in de 18de eeuw.[1] Zowel in China als in Delft werden de kannen zowel in blauw als veelkleurig gemaakt. Deze blauwe Chinese kannen in Museum Simon van Gijn komen het sterkst overeen met een gekleurd Delfts exemplaar in het Gemeentemuseum in Den Haag:[2] Een brede band rond de nek, daaronder strooibloemen, een brede band met lambrequins op de schouder en daaronder weer strooibloemen en een vogel (fenghua?).

    Hoezeer de wereld van de luxegoederen – waar zowel Delfts aardewerk als Chinees porselein toe behoorden – als een internationale eenheid kan worden opgevat, blijkt wel uit de beschildering van de kannen. Lambrequins zijn de afhangende motieven die oorspronkelijk teruggaan op stoffen afwerkranden voor de bovenkant van vensters en hemelbedden.[3] De van oorsprong Franse architec en ontwerper Daniël Marot zorgde ervoor dat het motief bekend werd in Nederland. De deels ronde en deels puntige vorm die de lambrequins op Europees aardewerk kregen, ontleende zijn inspiratie echter deels ook aan Chinese ruyi-motieven. Aanvankelijk werd het motief vooral in Rouen op aardewerk toegepast en vervolgens ook in Nederland waar het als ‘Franse punt’ bekend werd. In het begin van de 18de eeuw werden lambrequins een zeer populair motief op Chinees porselein.

    Deze kannen dragen dus Chinese, Franse en Nederlandse elementen in zich. Producenten van en handelaren in luxegoederen waren ondernemers. Er moet een reden zijn geweest te vermoeden dat voor deze ‘Delftse’ kannen, uitgevoerd in China een markt bestond. In dezelfde periode werden in Delft kannen met een volledig Chinees decor vervaardigd.[4] De markt voor exotische luxegoederen, vervaardigd in Europa of in Azië was een eenheid.

    Een interessant exemplaar met het wapen van Frankrijk bevindt zich in Musée Guimet.[5]

     

    [1] M.S. van Aken-Fehmers e.a., Delfts aardewerk; geschiedenis van een nationaal product, Deel I, Zwolle, nr. 47.

    [2] Van Aken I, nr. 39. Ook in Chinees porselein is een veelkleurig geribde kan bekend: Groninger Museum inv.nr. 1955-133. Zie ook Rijksmuseum inv.nr. BK-KOG-2410 (Delfts).

    [3] Van Aken I, nr. 14.

    [4] Bijvoorbeeld Rijksmuseum inv.nr. BK-NM-11536.

    [5] Oriental Ceramics; the world’s great collections. Deel 7 Musée Guimet, Tokyo, 1981, nr. 160.

  • Log in om uw reactie achter te laten. Inloggen kan pas nadat u zich als gebruiker heeft aangemeld

Soortgelijke stukken